blog
Hasjiesj
Een paar maanden geleden werd de Nadoriaanse mensenrechtenactivist Chakib al-Khayari thuis door de politie bezocht. De handen moesten op de onderrug en hij werd afgevoerd.
Al-Khayari is voorzitter van Association du Rif des droits de l’homme en is vooral bekend om zijn strijd tegen de hasj. De handel in hasjiesj is één van de oorzaken waardoor de Riffijn (bewoner van de Rif) van economische vooruitgang en intellectuele ontwikkeling wordt afgehouden. Ieder kind dat in de Rif wordt geboren, loopt namelijk grote kans zijn eerste schreden in een gecriminaliseerd milieu te zetten, met alle gevolgen van dien.
De hasjplant groeit in de hoge bergen tussen de steden Al-Hoceima en Tanger, en daar lijkt voorlopig geen eind aan te komen. Sommige boeren zijn, dankzij de opa (Mohammed V) van de huidige koning Mohammed VI, zelfs in het bezit van een vergunning waarmee tot in de eeuwigheid hennepbloemen geteeld kunnen worden.
Aangezien de Rif een gemarginaliseerde dorre hoogvlakte is, waar de bedwelmende plant heel symbolisch goed gedijt, is het voor haar bewoners verleidelijk via de drugshandel de misère te ontvluchten en voor panbrood op de plank te zorgen. Maar de handel in de bruine brokken levert meer op dan de eerste levensbehoeften, want wie niet uitkijkt, wordt schatrijk. Het gevolg: schrijnende verschillen tussen arm en rijk, die de armoedzaaier des te meer aanzetten om de drugshandel in te gaan. Wie het lukt een paar ton hasj te exporteren, heeft misschien wel geld, maar hoe gaat zo iemand met al die biljetten om? Het geld gaat allemaal op aan chique villa’s, snelle auto’s en feestpartijen waar cocaïne, drank en prostituees voor de sfeer zorgen.
Geen dirham gaat naar iets zinnigs.
Mensenrechtenactivist Chakib al-Khayari kon het niet langer aanzien en trok zijn mond open. Volgens hem is de hasjhandel één van de vele complotten uit de koker van de maghzen (Marokkaanse overheid). Om de paar maanden laat de maghzen voor de morele correctheid een paar kruimeldealers oppakken, maar de grote vissen laat ze gaan, omdat ze er zelf één is.
Iedereen met twee gram kennis over Marokko weet dat het staatsapparaat zich op de één of andere wijze verrijkt met drugsgeld. Toen stoorzender Al-Khayari bleef doorgaan met zijn campagne, werd hij aangehouden en verklaarde het ministerie van Buitenlandse Zaken dat hij geld uit het buitenland ontving om de Marokkaanse overheid zwart te maken. Een beschuldiging die nergens op gebaseerd is. En waarom kwam de incriminatie niet van justitie?
Ook onbegrijpelijk is de stilte aan de kant van de Nederlandse leden van de Conseil de la Communauté Marocaine à L’Étranger (CCME), een raad die, hoe zal ik het zeggen, zich bezig houdt met legale spionagepraktijken van Marokkanen in de diaspora. Zelf beweert de CCME in het leven geroepen te zijn om de Marokkaanse overheid van advies te voorzien over het wel en wee van Marokkaanse ‘migranten’. Misschien kan de CCME de Marokkaanse autoriteiten duidelijk maken dat drugs niet goed zijn voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid, de handel daarin het land gegijzeld houdt, en dat Chakib al-Khayari een held is die zo snel mogelijk moet worden vrijgelaten.
Reacties kunnen naar asis@parool.nl
Bron: maandag 08 juni 2009, Het Parool
Toegevoegd op: maandag 8 juni
Categorie: .